Gesteld door Arnoud Vos op 20 mei 2010 – 201 stemmen

In een land leven zonder belasting betekent anarchie en met uitzondering van een enkele idioot wil niemand anarchie. Indirect is echter het volume en ook sommige soorten belasting wel degelijk een vorm van diefstal door de overheid. Vele belastingen worden niet gebruikt waarvoor ze worden geind en andere worden enkel gebruikt om linkse hobby’s te voeden. Daarmee moeten we stoppen en dus moet de politiek de Reclame Code Commissie duidelijk maken dat ze op de verkeerde weg zit.

De vrijheid van meningsuiting is van groot belang. Daarom moet de overheid zo min mogelijk beperkingen daaraan stellen. Maar deze reclame is niet door de overheid verboden, maar door reclamemakers zelf. De Reclame Code Commissie is namelijk geen overheidsorganisatie, maar een stichting van reclamemakers zelf, die aan zelfregulering doen. Dan het spotje zelf. Het bewuste reclamespotje, dat op BNR Nieuwsradio werd uitgezonden, luidde: ‘Belasting is diefstal! Belastingontwijking loont voor ondernemers en consultants met een winst boven 20.000 euro’, en de adverteerders vonden dat dit indirect op zou roepen tot belastingontduiking. Ik vind het ook een asociaal spotje, maar zou hem zelf niet verboden hebben. Maar nogmaals: de politiek beslist hier niet over, maar reclamemakers zelf..

Twee noties zijn hier van belang. Ten eerste dat de reclame code commissie een vorm van zelfregulering is en geen rechter, die toetst aan de wet. Ten tweede in welke context deze uitspraak is gedaan. Dat is mij niet bekend. Als deze uitspraak is gedaan in het kader van het vrije maatschappelijke debat dan zal er naar mijn overtuiging geen rechter te vinden zijn die een dergelijke uitspraak zou santioneren. In dat kader mogen uitspraken immers ook provocerend zijn. Dat zou misschien anders kunnen liggen als de slogan is gebruikt in het kader van een reclame uitsluitend met het doel om een product of dienst te verkopen. Wellicht dat er dan sprake zou kunnen van misleiding van consumenten. Daarvoor is echter kennis van de context nodig. Maar zelfs in dat geval waag ik het zeer te betwijfelen of de rechter deze uitspraak zou sanctioneren. De kern is dat het vrije maatschappelijke debat moet worden beschermd. Het is vervolgens aan de rechter om in individuele zaken, gelet op de specifieke omstandigheden van het geval en de context waarin bepaalde uitspraken worden gedaan, te oordelen.

Das heel simpel. Dat is geen zaak voor de politiek maar voor burgers zelf. De reclamecodecommissie is een organisatie die op basis van zelfregulering werkt. Als degenen die vinden dat belasting diefstal is (en dus dat ze liever zelf asfaltwegen aanleggen en scholen onderhouden) het er niet mee eens zijn kunnen ze twee dingen doen. Gewoon blijven zeggen wat ze vinden en een boos briefje naar de commissie schrijven.

De Reclame Code Commissie (RCC) moet bij meldingen of klachten over reclame-uitingen onderzoek doen en een oordeel vellen. Dat heeft de SP ook gemerkt toen zij met een thuiszorgspot kwam. Daarin kleedde een oude dame zich uit. Het oordeel was toen dat de SP de grenzen van het toelaatbare heeft opgezocht, maar deze niet heeft overschreden.
Ook heeft de SP meerdere malen via de RCC het betoog gehouden dat het verspreiden van verkiezingsfolders vrijheid van meningsuiting is, en dat bij mensen die géén NEE-NEE sticker hebben, gewoon bezorgd moet kunnen worden.
De RCC is er om te kijken of er geen ongeoorloofde handelsreclame wordt gemaakt of verspreid. Zij zou er goed aan doen om bij politieke uitingen of verspreiding van politieke folders, uiterst terughoudend te zijn.
De leus ‘belasting is diefstal’ is natuurlijk een mening en die mag je hebben. Ik vind het een totaal onzinnige stelling, want hoe betalen we zonder belasting gemeenschappelijke zaken als onderwijs, zorg, het aanleggen van wegen en veiligheid? Als we dat allemaal ‘ieder voor zich’ moeten gaan regelen wordt het niet alleen een chaos in Nederland, maar ook nog eens ongelooflijk duur. Juist via belastingen kunnen we gemeenschappelijke zaken regelen én het is een instrument om de inkomensverschillen te verkleinen. Of om die groot te houden, kijk naar de huidige hypotheekrenteaftrek verdeling.

Eerlijk gezegd had ik nog niet eerder gehoord van deze uitspraak van de Reclame Code Commissie. Hoewel ik het zelf oneens ben met het bestempelen van belasting als diefstal staat het in Nederland iedereen natuurlijk vrij om dat wel te vinden en ventileren. Ik heb zelf ook erg veel moeite met de subjectieve argumentatie van de Reclame Code Commissie die stelt dat de reclame een ‘verkeerde moraal’ bevordert. Kortom hierbij mijn protest tegen deze inperking van het vrije woord.

De reclame code commissie heeft volgens mij een goede uitspraak gedaan. Belasting betalen is natuurlijk niet leuk, maar het gaat te ver om het diefstal te noemen. Vrijheid van meningsuiting is in mijn ogen een groot goed, maar dat wil nog niet zeggen dat alles dan maar gezegd zou moeten worden. Ook in de reclame mogen er daarom van tijd tot tijd best grenzen aangegeven worden. Daar hebben we dan de reclame code commissie voor. Geen behoefte om als politiek daar dan nog eens een schepje bovenop te doen.

We wachten af..